അപ്പോൾ രാജീവന് മനസ്സിലായി: ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നത് വലിയ നേട്ടങ്ങളിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നാം കൊണ്ടുവരുന്ന ചെറിയ വെളിച്ചങ്ങളിൽ നിന്നാണ്.
ആ ചെറിയ ലൈബ്രറി ക്രമേണ രാജീവന്റെ മനസ്സിന് ഒരു അഭയകേന്ദ്രമായി. അവൻ ജോലിക്ക് വേണ്ടി പരിഭ്രമിക്കുന്നത് നിർത്തി. പകരം, തനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അയൽവാസിയായ ഭാരതി അമ്മയ്ക്ക് വൈദ്യുതി ബിൽ അടക്കാൻ സഹായിച്ചു. അടുത്തുള്ള സ്കൂളിൽ കുട്ടികൾക്ക് സൗജന്യ ട്യൂഷൻ ഏറ്റെടുത്തു.
രാജീവൻ തീരുമാനിച്ചു. അന്ന് മുതൽ എല്ലാ വൈകുന്നേരവും അവൻ ലൈബ്രറിയിൽ വന്നു. അവൻ ശങ്കരൻ നായർക്ക് വേണ്ടി വാർത്തകൾ വായിച്ചുകൊടുത്തു. വലിയ അക്ഷരത്തിലുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചുകൊടുത്തു. ചിലപ്പോൾ അവർ ഒരുമിച്ച് ചായ കുടിച്ചു. ശങ്കരൻ നായർ പഴയ കാലത്തെ കഥകൾ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. short story in malayalam
(രചന: സാങ്കല്പികം)
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, രാജീവൻ പഴയ ഓർമ്മകളുടെ ബാക്കിപത്രവുമായി നാട്ടിലെ ചെറിയ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഒരു വൃദ്ധൻ, ശങ്കരൻ നായർ, 25 വർഷമായി ലൈബ്രേറിയൻ ആയി ജോലി ചെയ്യുന്നു. പുസ്തകങ്ങളുടെ നടുവിൽ ഏകനായിരിക്കുന്ന ആ വൃദ്ധന് ആരും വരാത്ത ലൈബ്രറിയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതം. രാജീവൻ തീരുമാനിച്ചു
രാജീവൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടു. ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവന് ഓർമ വന്നു: ബാല്യത്തിൽ അവന്റെ അമ്മ രാത്രികളിൽ അവനു വായിക്കാൻ പുസ്തകങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നുകൊടുത്തിരുന്നു. അവന്റെ അച്ഛൻ, പണിക്കു ശേഷം ക്ഷീണിച്ചിട്ടും, അവനെ ചുമലിലേറ്റി നാട്ടുവിശേഷങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. അവർക്കും ഒരിക്കൽ തന്നെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവർ ഇല്ല. അവരുടെ കൊടുക്കലുകൾക്ക് പകരമായി ഒന്നും തിരിച്ചുകൊടുക്കാത്തതിന്റെ കുറ്റബോധം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇരമ്പി.
മുകളിൽ ആൽമരത്തിന്റെ ഒരു കൊമ്പിൽ ഒരു കിളി വന്നിരുന്നു. അതൊരു സാധാരണ മൈനയായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിന്റെ കൊക്കിൽ ഒരു ചെറിയ പച്ചില ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മൈന അതേ കൊമ്പിൽ മറ്റൊരു പ്രായം ചെന്ന മൈനയുടെ അടുത്തേക്ക് പറന്നു. പ്രായം ചെന്ന മൈനയ്ക്ക് കാലിന് പരിക്കുണ്ടായിരുന്നു. അതിന് പറക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. ചെറുപ്പക്കാരൻ മൈന ആ പച്ചില അതിന്റെ കൊക്കിൽ വച്ചുകൊടുത്തു. പ്രായമേറിയ മൈന അത് സ്വീകരിച്ച് മെല്ലെ തിന്നാൻ തുടങ്ങി. short story in malayalam
അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആകാശം ഇരുണ്ടുതുടങ്ങി. അവൻ എഴുന്നേറ്റു. നാളെ വീണ്ടും ശങ്കരൻ നായർക്ക് വായിക്കാൻ ഒരു പുതിയ പുസ്തകം കൊണ്ടുപോകണം.